Maastricht – Pottenberg

De tussen 1958 en 1960 gerealiseerde wijk Pottenberg  maakt deel uit van een reeks parochiewijken Caberg, Malpertuis en Pottenberg, die tussen 1952 en 1964 in een waaiervorm aan de westzijde zijn aangelegd naar ontwerp van de stadsarchitect F.C.J. Dingemans. Een dergelijke parochiewijk telde 3000 tot 8000 zielen, had een kerk als oriëntatiepunt en symbool van maatschappelijke eenheid en was een weerspiegeling van gezinshuishoudens in hun verschillende ontwikkelingsfasen.

Het grondgebied van de gemeente verzesvoudigde in 1920  door annexaties van gebieden aan beide kanten van de Maas. Na de Tweede Wereldoorlog werd een statistisch onderbouwde sociaal-economische analyse aan het uitbreidingsplan toegevoegd door de planoloog Jos Vliegen. Dit resulteerde in 1954 in de vaststelling van een structuurplan en van uitbreidingsplannen-in-onderdelen. Frans Dingemans werd vanaf 1952 stadsarchitect en verantwoordelijk voor de ontwerpen van naoorlogse uitbreidingsplannen.

Bepalend voor het stedenbouwkundig ontwerp van Dingemans waren het glooiende landschap en de concentrisch gegroeide historische vorm van Maastricht. De wijk is ruim opgezet en kent een keur aan woningen in laag- en middelhoogbouw, veelal direct in het groen gelegen. De diverse woningtypen, die recht moesten doen aan de verschillende typen en omvang van de huishoudens, bestaan voor 70% uit eengezinswoningen en voor 30% etagebouw. Hieronder vallen ook bejaardenwoningen en een complex voor probleemgezinnen.

De woningen zijn ontworpen door verschillende, voornamelijk Limburgse architecten in moderne of shake hands-stijl. De landschapsarchitect Jan Vallen zorgde voor de groene inrichting van de wijk.